کسی بی خبر آمد

مرا دست خودم داد

کسی مثل خودم غم

کسی مثل خودم شاد

کسی مثل پرستو

در اندیشه پرواز

کسی بسته و آزاد

اسیر قفسی باز

کسی خنده کسی غم

کسی شادی و ماتم

کسی ساده کسی صاف

کسی در هم و بر هم

کسی پر ز ترانه

کسی مثل خودم لال

کسی سرخ و رسیده

کسی سبز و کسی کال

کسی مثل تو ای دوست

مرا یک شبه رویاند

کسی مرثیه آورد

برای دل من خواند

من از خواب پریدم

شدم یک غزل زرد

و یک شاعر غمگین

مرا زمزمه می کرد

بدين خاطر، نزد دکتر خانوادگیشان رفت و مشکل را با او در ميان گذاشت. دکتر گفت براى اين که بتوانى دقيقتر به من بگويى که ميزان ناشنوايى همسرت چقدر است آزمايش ساده اى وجود دارد. اين کار را انجام بده و جوابش را به من بگو: «ابتدا در فاصله ٤ مترى او بايست و با صداى معمولى مطلبى را به او بگو. اگر نشنيد همين کار را در فاصله ٣ مترى تکرار کن. بعد در ٢ مترى و به همين ترتيب تا بالاخره جواب دهد.»

آن شب، همسر آن مرد در آشپزخانه سرگرم تهيه شام بود و خود او در اتاق تلويزيون نشسته بود. مرد به خودش گفت الان فاصله ما حدود ٤ متر است. بگذار امتحان کنم. سپس با صداى معمولى از همسرش پرسيد: عزيزم شام چى داريم؟ جوابى نشنيد. بعد بلند شد و يک متر جلوتر به سمت آشپزخانه رفت و دوباره پرسيد: عزيزم شام چى داريم؟ باز هم پاسخى نيامد. باز هم جلوتر رفت و از وسط هال که تقريباً ٢ متر با آشپزخانه و همسرش فاصله داشت گفت: عزيزم شام چى داريم؟ باز هم جوابى نشنيد . باز هم جلوتر رفت و به در آشپزخانه رسيد . سوالش راتکرار کرد و باز هم جوابى نيامد. اين بار جلوتر رفت و درست از پشت سر همسرش گفت: عزيزم شام چى داريم؟

زنش گفت: مگه کرى؟ براى پنجمين بار میگم: خوراک مرغ !!!

 نتيجه اخلاقى:

مشکل ممکن است آنطور که ما هميشه فکر میکنيم در ديگران نباشد و شاید در خود ما باشد.  

ره  آسمان درون است، پر عشق را بجنبان

پر عشق چون قوی شد غم نردبان نماند

بخشی از ادبیات، بویژه ادبیات مقاومت هر جامعه‌ای، با زبان طنز بیان می‌شود. گرچه در فضای امنیتی، طنز معمولاً لباس آهنین می‌پوشد، ولی در لباس آهنین نمی‌توان کلمات ظریف و لطیف و گل و بلبل تولید کرد. گاه کلمات طنز می‌تواند چنان در عمق جان خواننده بنشیند که: «آخ قربون دهنت، زدی توی خال»!
و گاه این کلمات فرصتی به مردم می‌هد که نفسی بکشند.

زمانی که تراژدی به اوج می‌رسد، کمدی آغاز می‌شود. و طنز یک رشته از کمدی است که در آثار نویسندگان، طنزپردازان و نیز مردم کوچه و بازار نمود می‌یابد. گونه‌ی دیگر طنز با عنوان جوک در افواه تولید می‌شود و بین مردم می‌چرخد. هر چقدر شرایط سخت‌تر باشد، دندان‌های طنز و جوک گزنده‌تر و تندتر است. فرهنگ عامه حتا واژه‌سازی می‌کند، فرهنگ‌سازی می‌کند، واژه‌ها و ترکیب‌هایی می‌سازد و معنا می‌کند که بتواند سختی روزگار را تحمل کند.

یکی از نمونه‌ها واژگان و ترکیب‌هایی‌ است که در همین چند روز تولید شده و مورد استفاده قرار گرفته است. مثلاً:

طرف خیلی صدا و سیماست: یعنی طرف خیلی خالی می‌بندد یا واقعیت را برعکس نشان می‌دهد.

یارو خیلی کامران نجف‌زاده‌‌ است: این اصطلاح که چه عرض کنم، این فحش خیلی کاربرد دارد. چون چندین لنترانی را هم در خود جای می‌دهد. یعنی طرف خیلی دغل، شارلاتان، وطن‌فروش، بدبخت، خاک برسر، بی‌همه‌چیز، دوقرانی و عقده‌ی متحرک است.

طرف از اون تأیید رهبری‌ شده‌هاست: یعنی می‌خواهند به ما زورچپونش کنن.

قضیه خیلی بیست و سی ‌یه: این برمی‌گردد به برنامه‌ی بیست و سی صدا و سیما که یعنی قضیه خیلی بندتنبانی و آبدوغی است.

حرفت در حد بیست و چهار میلیون رأی احمدی‌نژاد بود: یعنی خیلی دروغ‌ات گنده بود، یک کم کوچکترش کن که باورمان بشود.

مگه وزارت کشوره؟: یعنی مگر خم رنگریزی است، یا حوض نقاشی است که مرد صورتگر بندازند توش و چی‌توز بکشند بیرون.

یارو خیلی نوکیاست: یعنی از آن خبرچین‌های دبش است یا یک خائن حرامزاده است.

مثل جنبش سبز می‌مونه: یعنی دیر و زود داره، ولی سوخت و سوز نداره.

حساب طنزپردازان و طنزنویسان اما جداست. آنها چیزهایی در ترکیب جامعه و چهره‌ی سیاستمداران می‌یابند که بتوانند دفرمه‌اش کنند و یا با بزرگ‌نمایی‌اش تصویر دیگری برای شادکردن جامعه و برای ایجاد فضای تحمل بسازند. طنز هنری است که سازنده‌اش به شادی و سرخوشی و تحمل جامعه‌اش می‌اندیشد.

یکی از طنزنویسان ارزشمند معاصر پوریا عالمی است. او هر روز یک ستون در روزنامه‌ی اعتماد ملی دارد که طنزهایش را می‌نویسد. یک نمونه از کارهای جالب او را نقل می‌کنم:

آموزش برنزه کردن در ایران
چون مسئله امروز ایران حواشی انتخابات نیست، و چون مشكل امروز دولت مهرورز نهم و دهم و اینا، سقوط‌های پی‌درپی هواپیماهای روسی نیست، و چون دردسر اقتصاد امروز ایران تحریم‌های جورواجور و چندمرحله‌ای و بلوكه‌كردن پول‌های ایران در اروپا نیست، و چون در كل مملكت كماكان در وضعیت شدید گل و بلبل به سر می‌برد، ما امروز به مهمترین مشغله ذهنی مردم و مسئولان و دلسوزان و اینا پرداخته‌ایم؛ راه‌های برنزه كردن در ایران.

برای برنزه كردن كم‌هزینه می‌توانید:
بیست و پنجم هر ماه، ترجیحاً خرداد ماه، از میدان انقلاب تا میدان آزادی پیاده‌روی كنید. توجه كنید هر چه تعدادتان بیشتر باشد، یعنی بین دو تا سه میلیون نفر، بیشتر و بهتر برنزه می‌شوید.

رأی بدهید. رأی دادن ارتباط مستقیمی با برنزه شدن پوست دارد. چون از فردای آن باید از ساعت ۱۲ ظهر در خیابان‌ها دنبال رأی‌تان بیایید.

لباس‌های شخصی‌تان را بپوشید و با در دست گرفتن جسم سخت یا گذاشتن كلاه مخصوص سر چهارراه‌ها و در میدان‌های اصلی شهر تمام ساعات بعدازظهر را آفتاب مستقیم بگیرید. یادتان باشد فقط آفتاب بگیرید و جو نگیردتان. چون ممكن است به طرف باقی شهروندان با جسم سخت حمله كنید. در كل اگر دقت كنید بیشتر این برادران پوست‌های به شدت برنزه شده‌ای دارند!

در خیابان به حالت سكوت تجمع كنید. در این حالت ماشین‌هایی كه برای رفاه حال عمومی در نظر گرفته شده‌اند به شما آب می‌پاشند. وقتی پوست‌تان خوب خیس شد، آفتاب پوست‌تان را برنزه می‌كند.

در حالت قبلی ممكن است كسانی دنبال شما كنند. شما هم مجبور به فرار كردن شوید. این كار باعث می‌شود پوست‌تان از همه‌ طرف آفتاب بخورد و حسابی برنزه شوید.

به مدت ۲۰ روز تا یك ماه، به دنبال برادرتان یا فرزندتان از كهریزك به تپه‌های دركه و حومه، از آنجا به پزشك قانونی، از آنجا به دادگاه انقلاب، از آنجا به قوه ‌قضائیه، و در كل از آنجا به اینجا، از اینجا به اونجا مراجعه كنید. مهرورزی مسئولان مربوطه باعث می‌شود شما ساعت‌ها پشت در بمانید و آفتاب بگیرید. این سیاست كه برای برنزاسیون مردم در پیش گرفته شده است، پوست شما را در ابتدا كلفت و سپس برنزه می‌كند.

یك راه این است كه پیه كار سیاسی را به تن‌تان بمالید. در این حالت نه تنها برنزه می‌شوید، ممكن است از ته بسوزید.

می‌توانید روبه‌روی پارك ملت همین‌طوری در حالت سكوت بایستید. اینطوری از چند جهت برنزه می‌شوید.

پیشنهاد می‌شود در زیرزمین خانه‌تان به فناوری هسته‌ای دست پیدا كنید. قرار گرفتن در تشعشعات هسته‌ای شما را برنزه و قشنگ می‌كند. و در ضمن یك دانشمند به دانشمندان جوان مملكت اضافه می‌كند.

در استقبال‌های مردمی و خودجوش، از ساعت ۸ نه، از ساعت ۹ نه، از ساعت ۱۰ شركت كنید و زیر آفتاب سوزان سفرهای شهرستانی برنزه و برشته شوید.

یك راه هم این است كه با آقا رحیم مشایی برای صله‌ رحم به بلاد خارجه سفر كنید و آفتاب تابان و سوزان آنجا را به پوست و جان بخرید. ایضاً سفر به تركیه و اینا با آقا مشایی توصیه می‌شود.

یك راه ساده این است كه اگر پول دارید سولاریوم كنید و دردسرهای بالا را نكشید.

اگر این‌طوری برنزه نشدید، شب‌ها برنامه «بیست‌ و ‌سی» را ببینید. با دیدن این برنامه گُر می‌گیرید و برافروخته می‌شوید. گُرگرفتگی و برافروختگی پوست، روح، روان، اعصاب و اینا را، همه را باهم یكهو برنزه می‌كند.

سلام به همه دوستان

بازم طبق معمول هر سال اومدم تا Xامین سالگرد تولد 17 سالگیم رو به خودم تبریک بگم. ولی چیزی که امسال رو متفاوت از سالهای گذشته می کنه اینه که من امسال از طرف بهترین دوستم بهترین کادویه عمرم رو گرفتم و اون یه کتاب بود. میدونم که بهترین و شیرینترین لحظات زندگیم رو با خوندن اون کتاب تجربه خواهم کرد ( ممنون دوست من )

پریسا جان، ای عزیزترین و قدیمیترین دوست ، تولدت مبارک.

من ئولموشم ، آغلیان یــوخ                            گؤزلریمی باغلیان یــوخ

بیر اود یاخیب داغلیان یوخ                           سویوق بیزی کیریدیبدی

                               شاختا بیزی قورودوبری

نفتیمیـــزی  باسدیریـر  لار                           میلته قان قوسدورور لار

بیــر عـده یه قیسدیریـر لار                           قالان قالیر آج به سوسوز

                              جواندیسا ، آجدی ، قودوز

قیرخ ایلدی کی دوستاغام من                          قارالار ایچره آغام من

دئیریس بس که ساغام من؟                            باغیرمادان ایش قورتولوب

                             بوغاز، باغیرساق ییرتیلیب

بیز میلتین وار هاراسی ؟                              هاردان ساغالین یاراسی

ئوزشیطانی، ئوز باراسی                             بونا دئییر:  قاچ چاپاری!

                             اونا دئییر: وور شکاری!

بیر ال سلاح ، بیر ال یالین                           بیری تونوک، بیری قالین

دئییر کی: حقـقیـزی آلین !                             آمما  هانسی  کؤمک  ایله

                             یئمک اولور دئمک ایله؟

ملت  ییخان  ئوز  قالاسی                             سرباز کیمدیر- ئوزبالاسی

ئوز قانیدیر ئوز جولاسی                             نئجه دئییم: چال  چاتلاسین

                             قووخ کیمی وور پارتلاسین

بؤیوک باشلاردی تقصیر کار                        چیچیک باشدا نه تقصیر وار

یئنــه  ارتـش   دورا   هــاوار                         ملتین ده   ایشی- ایش   دیــر

                             یوخسا  دوا  مرگمشدیـــر

ملته  وارمی  فایداسی ؟                                هر قاب سینیر ئوز بایداسی

بو شیطانین ئوز قایداسی:                             « دده م  منه  کور دئیبدی»

                             «هر گله نی  وور دئیبدی»

قورخوم بودیر، اویون اولا                            ملت  یئنه  قویــون  اولا؟

کیمدیر بیزه  بویــون  اولا                             کی قوردی بیز قووا بیلک

                             قوردون شررین سووابیلک

بیز بیر دریا قان وئرمیشیک                         زندانلاردا جان وئرمیشیک

قیرخ نسلی قوربان وئرمیشیک                      «شریعتی»  تک  انسانلار

                             «تختی»  کیمــی  پهلوانلار

باشلارا سوورولور سامان                            گؤزلری دولدوروب دومان

یا علی! یا صاحب زمان!                             دادا چاتون ، کی دارداییق

                             قورتدی ، کولک دی ، قارداییق

 تو یکی منو تنها نذار

دهه فجر رو به همتون تبریک می گم و بهترین آرزوها رو براتون دارم

دهه فجر امسال برای من با دهه فجر سالهای قبل فرق داشت روزای اول برادر زادم ازم پرسید: عمه چند سال که جنگ تموم شده؟ چند سال که انقلاب شده؟ اصلا انقلاب یعنی چی؟ مردم چرا انقلا ب می کنن؟

واقعیتش این بود که من جوابی برای این سئوالها نداشتم، میدونستم که سالها از جنگ گذشته اما خاطرم نبود چقدر؟ صحنه های جبهه اونقدر تو ذهنم شفاف بود که نمی تونستم بگم 20 سال. یادم بود که انقلاب قدیمی تر از اون بود ولی چقدر؟

 از معنی انقلاب فقط "توپ تانک مسلسل دیگر اثر ندارد" یادم مونده بود و سخت تر و مشکل تر از همه اینکه:

 مردم چرا انقلاب می کنن؟ دیگه هیچ جوابی واسه این یکی نداشتم.

یه جورایی دس به سرش کردم و گفتم:  الان درس دارم باشه بعدا بهت میگم.

واسه همین امسال پیگیر برنامه ها بودم. فهمیدم درسته که 30 سال از انقلاب میگذره ولی هنوز به چیزی که برای رسیدن بهش انقلاب کردیم نرسیدیم، فهمیدم 20 سال از جنگ میگذره ولی هنوز هر سال چندتا شهید گمنام تو هر گوشه از وطنمون دفن می شه هنوز خرابه های خرم شهر مثل 20 سال پیشه و هیچ فرقی نکرده هنوز بعضیا چشم براه عزیزاشونن تا برگرن هنوز....

ولی بازم نفهمیدم انقلاب یعنی چی؟

 انقلاب یعنی فروختن یه پالان و خریدن یکی دیگه به قیمت جون مردم؟! انقلاب یعنی دربون یه پادشاه دیگه شدن! یکی رو از نون خوردن انداختن و دیگریرو از گدایی به شاهی رسوندن؟ و خیلی چیزای دیگه....

و اینکه ما چرا انقلاب کردیم؟

انقلاب کرديم تا شاه و شهزاده نداشته باشيم... آقا و آقازاده داريم! انقلاب کرديم تا سياستمان ديني شود... دينمان سياسي شد! انقلاب کرديم تا اقتصادمان انساني شود... انسانيتمان اقتصادي شد! انقلاب کرديم تا خيابان هايمان شريف شوند... شرافتمان خياباني شد! انقلاب کرديم تا رنگ آزادي را ببينيم... اسارت رنگ شده را ديديم! انقلاب کرديم تا دردهايمان درمان شود... درد بي درمان گرفتيم.

راستی چرا انقلاب کردیم؟

بعد همه اینا یه تیکه بریده روزنامه دیدم که فرح روز 13 بهمن 57 نوشته بود: مردم پر شده بودن تو خیابونا دور ماشین آقای خمینی پر از جوونای مشتاق بود مردم به شیشه ماشین حامل آقای خمینی بوسه می زدن شاه با دیدن این صحنه ها خیلی عصبانی می شد، میگفت: این مردم خیلی نمک نشناسن قدر کسی رو که براشون زحمت می کشید رو ندونستن ...

حالا یه نظر سنجی در مورد حرفهای شاه فقید، موافق یا مخالف؟

سلام

از اینکه تو این مدت که نبودم صبوری کردین و اسم وبلاگم رو از تو پیونداتون پاک نکردین از همتون ممنونم

یه مدت بدجور مشغول فصل امتحانات بودم و بعدشم چندتا اتفاق رنگ و وارنگ افتاد ولی بالاخره امروز یعنی عصر جمعه فرصت نوشتن پیدا شد.

فصل امتحانا به سلامتی گذشت و نتیجه ها هم کم و بیش اعلام شده بعضی ها حالشون خوبه ولی حال بعضی ها زیاد تعریف نداره. آخر هر ترم هممون یه تمصمیم کبری می گیریم که دیگه از ترم بعد چنین و چنان می کنم ولی بازم همون آش و همون کاسس. راستی چرا اینجوریه؟

 این ترم منم مثل همه یه تصمیم کبری گرفتم اگه نتیجه داد ترم بعد فرمولشو به شما هم می گم

 فردي از پروردگار در خواست كرد تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد. خداوند دعاي او را مستجاب كرد. در عالم شهود او وارد اتاقي شد كه جمعي از مردم در اطراف ديگ بزرگ غذا نشسته بودند. همه گرسنه، نااميد و در عذاب بودند. هر كدام قاشقي داشت كه به ديگ مي رسيد، ولي  دسته قاشقها بلندتر از بازوي آنها بود به طوري كه نمي توانستند قاشق را به دهانشان برسانند. عذاب آنها وحشتناك بود!

- حالا نتیجه گیری با خودتون.....

 دوستای عزیزم سلام یه مدت بود که درگیر امتحانات بودم نتونستم آپ کنم شرمنده از همه دوستانی که لطف داشتن و سر زدن سپاسگزارم. البته مطلب قابل قبولیم پیدا نکرده بودم.تا اینکه یکی از عزیزترین کسانم این متن رو  به من هدیه کردند که منم به نوبه ی خودم اونو به شما تقدیم می کنم. 

خدا

خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان

اما به قدر فهم تو کوچک می شود

و به قدر نیاز تو فرود می آید و به قدر آرزوی تو گسترده می شود

و به قدر ایمان تو کارگشا می شود

یتیمان را پدر می شود و مادر و محتاجان برادری را برادر می شود

عقیمان را طفل می شود، نا امیدان را امید می شود

گمشدگان را راه می شود و در تاریکی ماندگان را نور می شود

رزمندگان را شمشیر می شود پیران را عصا، محتاجان به عشق را عشق می شود

خداوند همه چیز می شود همه کس را

به شرط اعتقاد، به شرط پاکی دل، به شرط طهارت روح

به شرط پرهیز از معامله با ابلیس، بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا و مغزتان را از هر اندیشه خلاف و زبانتان را از هر گفتار نا پاک و دستهایتان را از هر آلودگی دربازار و بپرهیزید از نا جوانمردی ها، ناراستی ها، نامردی ها.

چنین کنید تا ببینید چگونه بر سفره شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان مینشیند.

در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند و در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند.

مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمی شود؟

ملا صدرا

سلام این پستی که میذارم رو تو یه نشریه دیدم هر کی خواست من اسمشو میگم و من این وسط فقط تایپ کردم همین

بعدا نگین این داره تفرقه سازی میکنه و اینا ...

مفتي وهابي :فوتبال حرام است مگر به 14 شرط

عبد ال..النجدي يکي از مفتيان وهابي در عربستان سعودي در پاسخ

به سوالي درباره فوتبال، حلال بودن آن را مشروط به 14 شرط کرد.

بقیه در ادامه مطلب

سلام  به همگی

این اولین باریه که من دست به قلم (خودکار) شدم و می خوام خودم بنویسم. مجبورین یه مدت چرندیاتمو بخونین تا اینکه من نوشتن یاد بگیرم(البته زیاد امیدوار نباشین). اینم توصیه یکی از دوستای خوب وبلاگ نویسمه(بایقوش).

امروز یا به عبارتی امشب شب چهارشنبه سوری بود(هست). من که بیرون نرفتم ولی ظاهرا وضع خوب بود وشلوغیا کمتر شده، اما بازم صدای بمبایه دستی و غیره از دور و نزدیک میومد.

به نظر من رسم و آئین امشب یه آئین دیرینه ملیست که ماها وظیفه داریم حفظش کنیم، ولی به چه قیمتی؟

ما که جوون بودیم دلخوشیمون یه آتیش کوچیک بود که از روش می پریدیم و کلی شادی می کردیم ولی حالا چی؟

با این ترقه ها و بمبا مگه جاییم برا شادی میمونه؟

من نمی گم شادی نکنیم، ولی بهتره حد و اندازمونو نگه داریم تا خدایی ناکرده شادیامون به عزا تبدیل نشه .

با آرزوی اینکه امشب برا کسی اتفاقی نیوفته

  بولودوز یاغار اولسون

  سولاریز آخار اولسون

  آتلاریز قاچار اولسون

  اوجاغیز یانار اولسون

  چرشنبز مبارک اولسون

                           ****************************

اونـکه یه وقتی تنها کسم بود

                                         تنها پنــاه دل بی کسم بـود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

                                         از درد دوریش من بی قرارم

خیال میـکردم پیشم می مونه

                                         ترانه ی عشق برام می خونه

خیال میـکردم یه همزبونـه

                                         نمی دونستـم نا مهـربونـه

با اینـکه رفتـه امـا هنوزم

                                         با داغ عشقش دارم میـسوزم

فـکرو خیـالش همش باهامه

                                        هر جاکه میـرم جلـو چشامه

دلـم می خواد تا دووم بیـارم

                                        رو درد دوریش مرهـم بذارم

امـا نمیشه راهــی نـدارم

                                        نمـیتونم من طـاقت بیارم

اویما هرزولفی قارا، سئوگیلی جانانه، کونول

بووفاسيزلار ائدرلر سنی دیوانه، کونول

ممکون اؤلدوقجا چالیش یانمایاسان عشق اؤدونا

شمع دَن گورنه چکیر هر گئجه پروانه، کونول

سَن هله عشق کمندینده اسیر اؤلمامیسان

اؤیما مجنون کیمی هرزولفِ پریشانه کونول

گولده اؤلسایدی وفا، خاریله یار اؤلمازیدی

بولبولون آهی یايیلمازدی گولوستانه،کونول

آشنا اؤلماق عبث دیر بو پری چهره لره

یئنه بیرگون اؤلاجاقلار سنه بیگانه، کونول

سئودیین اؤلسا زولیخای زامان، سن یوسیف

مکرائدیب سالدیرا جاقدیرسنی زندانه، کونول

واحیدین عمريبوتون نازلی گوزه للرله گئچیب

بو حقیقت سوزو ظن ائیلمه  افسانه، کونول

سلام سلام سلام 

  دیروز تولدم بود   ۱۷/۴ ولی وقت نکردم آپ کنم دوروسته که یه کم

دیر شده، ولی اشکال نداره شما کادوهاتونو بفرستین من قبول میکنم  

لطفا نظرات رو برایه پست قبلی بزارین

همه ی امیدم را لحظه های با تو بودن می یابم . آن لحظهای که دیدگانم خیس از نبودن تو می شود ، آن لحظه که دستانم وجود بی انتهای تو را در اعماق ثانیه ها درک می کند، تو را همراه همیشگی خود حس می کنم . من باران را بهانه ی عشق و بهار را بهانه ی دوستی می دانم و بر خود می بالم که برای با تو بودن بهانه ای نمی خواهم . ای مهربانترین همراه

                                         کاشوب و فریاد  از زمین بر آسمانم می رود .

WHATEVER THE MIND OF MAN " 

CAN CONCEIVE

".IT CAN ACHIVE

WHAT YOU THINK

AND WHAT YOU FEEL

AND WHAT YOU MANIFESTS

.IS ALWAYS MATCH

آدام واردی آداملارین ناقشی دی    

                                         آدام واردی اشگ اونان یاخشی دی

آدام واردی دیندیرنده جان دییـــــر

من همونم که همیشه

غم و غصم بیشماره

اونیکه تنهاترینه

حتی سایه ام نداره

این منم که خوبیارو

کسی هرگز نشناخته

اونکه در راه رفاقت

همه هستیشو باخته

هر رفیقه راهی با من

دو سه روزی همسفر بود

انتهای هر رفاقت

واسه من چه زود گذر بود

هر کی با زمزمه عشق

دو سه روزی عاشقم شد

عشق اون باعث زجره

همه دقایقم شد

اونکه عاشق بود و عمری

از جدا شدن میترسید

همه هراس و ترسش

به دروغش نمی ارزید

چه اثر از این صداقت

چه ثمر از این نجابت

وقتی قد سر سوزن

به وفا نکردیم عادت

                                          عشق با روح شقایق زیباست....

                                 عشق با حسرت عاشق زیباست....

                                  عشق با نبض دقایق زیباست......

                                   عشق با زهر حقایق زیباست.....

                              عشق با حسرت دیدار تو بودن زیباست

رفت و از زمانه شکوه کرد .از

نادرستی زمانه و از سختی آن ناله ها نمود.

"فرزانه گفت ": آنچه تو را آزارد نادرستی و سختی

نیست بلکه تکراری است که بر وجود تو چیره شده

است .آن گاه از فرزانه سوال شد : چگونه می توان از

تکرار و مرارت رهایی یافت؟ فرزانه گفت : راز گریز از

تکرار را به تو می آموزم.<< عاشق باش >>.

تصور کنید بانکی دارید که در آن هر روز ۸۶۴۰۰ تومان به حساب شما واریز می شود و تا آخر شب

 وقت دارید که همه ی پولها را خرج کنید چون آخر وقت حساب خود به خود خالی می شود! در این وقت

 شما چه خواهید کرد؟

البته که سعی میکنید تا آخرین ریال را خرج کنید. هر کدام از ما یک چنین بانکی داریم <بانک زمان>

هر روزصبح در بانک شما ۸۶۴۰۰ ثانیه اعتبار ریخته می شود و آخر شب این اعتبار به پایان میرسد.

هیچ برگشتی نیست و هیچ مقداری از این زمان به فردا اضافه نمی شود.

ارزش یک سال را دانش آموزی که مردود شده میداند

ارزش یک ماه را مادری که فرزند نارس به دنیا آورده میداند

ارزش یک هفته را سر دبیر یک هفته نامه میداند

ارزش یک دقیقه را شخصی که از قطار جا مانده

و ارزش یک ثانیه را آنکه از تصادفی مرگبار جان بدر برده میداند

< هر لحظه گنج بزرگی است گنجتان را مفت از دست ندهید باز بخاطر بیاورید که زمان بخاطر هیچکس منتظر نمیماند>

دیروز به تاریخ پیوست

فردا معماست

و امروز هدیه است